SIM

KADOEF SIM APRIL

Lieve Simmers


Hier zijn we weer met een throw-back naar de leuke zaterdagen van de voorbije 8 weken!!

 

Zondag 31 maart was D-Day: onze befaamde ontbijtjes verkoop! Dat betekende dat we de zaterdag ervoor met de voorbereidingen startten. Op de planning: 160 fruitslaatjes maken, 330 potjes vullen met choco en kruidenkaas, meer dan 1400  (!!) vleesjes en kaasjes rollen uren aan een stuk, … We leken wel een echt cateringbedrijf.

 

De volgende dag ging onze wekker heel vroeg, zodat we om 6u al druk in de weer waren. We verkochten maar liefst 334 ontbijtjes, een recordaantal! Alles verliep beter dan we ooit hadden kunnen denken, dit dankzij jullie focus en enthousiasme! Bijna elk ontbijtje werd op tijd geleverd, dankzij de lieve momma’s and daddies die ons te hulp schoten. Alle klanten waren meer dan tevreden over onze ontbijtmanden!! Good job, ladies!!

 

Met Joepie 26 in het vooruitzicht, haalden we onze stapschoenen naar boven. Om te oefenen op de tochttechnieken, kregen jullie een vissengraat naar de mysterieuze plaats X in Klein-Brabant. Dit lukte jullie behoorlijk goed, waardoor wij alle vertrouwen hadden voor het vinden van de weg op Joepie! Na 5km kwamen we aan in de kinderboerderij van Bornem. Als beloning voor dat harde speurwerk, trakteerden we jullie op een ijsje. Na een bezoekje aan de aanstellerige pauw, de zwangere geiten en de angstaanjagende kalkoenen keerden we terug naar het Vijverbos.

 

Nog maar drie dagen voor Joepie, spanneeeeend! Het leek ons dan ook een goed plan om nog even te relaxen voor die grote inspanning. We vielen met z’n allen de winkel binnen op zoek naar lekkere fruitjes. Al snel hadden jullie het plan om twee verschillende smoothies te maken. De inkopen waren gedaan, dus we konden terug op pad naar onze lokalen. (Stiekem waren we toch een beetje aan het oefenen voor Joepie.) Daar aangekomen begonnen we direct fruit te snijden en te blenden. Het resultaat waren twee lekkere semi-identieke smoothies ;) De vitamientjes hadden we ondertussen binnen. De volgende stap om volledig zen aan Joepie te beginnen, was ons gezicht verwennen met een gezichtsmaskertje. Onze zaterdag sloten we vervolgens naar goede gewoonte af met het eten van frietjes. 

 

Het was zover: Joepie!!!! Alhoewel het tijdens het stappen soms iets minder ‘joepie’ aanvoelde. Vier dagen hebben we gestapt alsof ons leven er van afhing. We zongen, lachten, vloekten en lieten af en toe een traantje, maar wauw wat hebben we dat weer goed gedaan!! De vreugde was dan ook immens groot toen we na 100km aankwamen in Oudenaarde. Maar wie dacht dat het daarna gedaan was, had het goed mis. Het spannendste van de tocht moest nog komen, namelijk door de wildernis en de tunnels van Oudenaarde het station vinden en onze race tegen de tijd om de aansluitende trein niet te missen. Al bij al niets dan mooie herinneringen ;).

(ps: jullie hebben dat super goed gedaan!!! WE’RE PROUD MOMSSS (lees: leidsters)!!!

 

Zaterdag 27 april was het de laatste zaterdag waar we een echt spel speelden. We vertelden jullie dat jullie zeker de stapschoenen van Joepie moesten meenemen. Dit zorgde al voor een kleine paniek bij jullie en bij jullie bezorgde ouders. Gelukkig gingen we niet opnieuw stappen, maar speelden we een spel om die stapschoenen “weg te gooien”. De 4 dagen van Joepie werden nog eens overlopen. Zo werd de val van Jozef (na 100 meter stappen) door iedereen nagedaan. Op dag 2 waren we al een beetje stijf van al dat stappen, waardoor we moesten stretchen. Jullie maakten allemaal prachtige dansjes, dit zorgde voor zeer grappige taferelen waarbij Lise haar broek scheurde… Het allerleukste vonden jullie toch het weggooien van jullie schoen in een hoepel, het werd een heuse competitie om door te gaan naar de volgende ronde. Op kamp zetten we deze competitie zeker verder!!!

 

De volgende zaterdag gaven we geen leiding, omdat jullie leidsters allemaal heel druk bezig waren op het leukste weekend van het jaar, de Vijverbosfeesten!! Bedankt aan alle afwassers die zondag zijn komen helpen. Jullie waren niet met veel, maar jullie hebben echt super hard jullie best gedaan!! DANKU DANKU DANKU

                                                                                                                            

Na het harde werk op de vijverbosfeesten hadden jullie (en wij ook) wel wat ontspanning verdiend! We gingen naar een openluchtfestivalletje in Bornem. We keken naar coole (en schattige kleine) skaterboys en een echte dancebattle. Daarna aten we zoals gewoonlijk frietjes, vooral Heleen had giga veel honger!

 

En dan zijn we gekomen aan de laatste zaterdagactiviteit van het jaar: DE SLOTACTIVITEIT. We gingen naar Bobbejaanland! Om het extra leuk te maken gaven we jullie opdrachten waarmee jullie punten konden verdienen voor een verrassing op kamp. Extra ritje in een attractie is jullie een paar keer gelukt, jammer genoeg wouden de Bobbejaanland-mannetjes niet met jullie op de foto.

 

Dankjewel liefste leden, voor het ongelofelijk leuke jaar!! Wij kijken al uit naar het kamp!!

Tot snel!

xxx

De leiding

KADOEF SIM MAART

Dag lieve Simmertjes allemaal,

welkom in mijn melkherberg! Heb ik deze zin nu zelf verzonnen of is dit plagiaat? Aan alle die vinden dat dit een leuke opener is proficiat, aan alle die vinden dat dit stom is, wel ja, ook proficiat.


We gaan vandaag van Afrika tot in Amerika en we beginnen in Duitsland. Begin december werd het tijd om een einde te maken aan een maffia oorlog in Duitsland. Onze leden waren allemaal dare devils en de leiding probeerden dit aan banden te leggen. Moraal van het verhaal: don’t do drugs kids and stay in school.

Ho ho hola kids, tijd voor een kerstfilm! “X-mas with a view”. Als we hier even op terugblikken, dan moeten we eerlijk zijn: er bestaan betere films.. Maar we hebben ons wel vol kunnen proppen met lekkere chipjes, dus hey iedereen blij!


Nu springen we een week verder, na de kampavond speelden we master chef. Jullie kregen allemaal random ingrediënten en jullie moesten daarmee een menu in elkaar boksen. Wij, als jury,  hielden ons hart al vast voor wat we zouden moeten proeven, maar hela hola, hoe goed hebben jullie dat gedaan?! Mopje, dit was een throwback van 3 weken.


Rond eind december waren jullie flink aan het studeren voor de toetsjes van december. Om toch voor een beetje ontspanning te zorgen speelden we gezellig wat spelletjes. Een week later schaatsten we door het leven en deelden we pakjes uit!


Voor de volgende 5 weken graag een shout out naar onze vervangleiding die jullie hebben geëntertaind terwijl wij aan het strijden (lees: bleiten) waren achter onze boeken.

De 2 daaropvolgende weken stonden in het teken van de liefde met een tinder spel en een run to you.  Leuk verhaal, lekker kort.


De leiding had nood aan een weekendje ertussenuit, dus gingen we chillen in Oppuurs. Wat jullie dan gedaan hebben weten wij niet, maar als je dat graag met ons zou willen delen, mail dan naar Anke.van.casteren@hotmail.com. (Dit is eigenlijk een test om te zien hoeveel mensen onze kadoef lezen.)


Onze alterego’s namen de overhand, Kelly, Shana, Indy en Chanaya vonden dat het tijd was voor een tripje naar de wondere wereld van een triftshop met enkel 2O dollars in our pockets.  Omdat dit eigenlijk allemaal een beetje marginaal is, besloten we om toch maar terug te keren naar onze koningsblauwe hemden. Dankzij een pimpsessie waren we toch origineel.


Yah we’re gonna drop drop drop, drop to the top! Jullie werden gedropt aan de verre uiteinden van Klein-Brabant, na gevechten met dolle koeien en uitgestorven dino’s zijn jullie er toch geraakt. Geen paniek ouders, de missende ledenmaten hebben we er terug aangezet.


Iemand zin in een reisje naar de zon? Of een citytrip? Jammer meer dan een weekendje Leuven konden we niet betalen. Yentl zette de deuren van haar balzalen open en was onze gastvrouw voor het weekend. Het thema was “Beleuvenissen”. Sorry ouders, jullie dochters willen nu al op kot…


Kleine boodschap van algemeen nut: Jozef is volledig verantwoordelijk voor deze kadoef. Indien je nog met vragen zit na deze episode van hyperactiviteit op papier, dan kan je je wenden naar onze hulplijn: Anke.van.casteren@hotmail.com


 

KADOEF SIM DECEMBER


8 september 2018

Het moment waarop we sinds tweeëntwintig juli allemaal zaten te wachten, was eindelijk aangebroken: de startdag!!!! Wie jullie leidsters voor het komende jaar gingen zijn, was nog een groot raadsel. Jullie waren dan ook heel gemotiveerd om dit raadsel te kraken. Alle middelbare leidsters zaten verspreid doorheen Puurs. Jullie moesten van postje naar postje om verscheidene opdrachten te doen. Na het voltooien van deze aardsmoeilijke opdrachten kregen jullie coördinaten die later in het spel nog goed van pas zouden komen. Op het einde moesten jullie aan de hand van deze coördinaten draden spannen die jullie 4 leidsters aan elkaar verbonden. Wat een feest!!!! Emma, Anke, Jozef & Yentl gaan jullie de komende zaterdagen entertainen! Dat wordt hier een knaller van een simjaar !!


15 september 2018

Spijtig genoeg gaven wij op vijftien september geen leiding wegens PUKEMA. Wel konden jullie ons allemaal een bezoekje brengen op de markt. De leiding had namelijk een übergezellig kraampje waar je macramébandjes kon maken, eendjes vissen of grabbelen in onze verrassende grabbelton. Fun fun fuuuuun!


22 september 2018

Terwijl Anke, Emma en Yentl op kamelen reden in de woestijn van Marrakech zorgde Jozef voor jullie. We speelden een spel om onze drie vriendjes terug te halen naar het wondermooie België. We wisten welke vliegroute ze moesten volgen, jammer genoeg was de vliegroute onderbroken. Jullie moesten Per twee een puzzelstuk zoeken tegen de tijd. De achterblijvers mochten bepalen hoeveel tijd ze hadden en ook een tegenprestatie voor als het hen niet zou lukken. Zo moest Ellen een tijdlang zwijgen, rust! En beelden Kato en Margot hun telefoonnummer zeeeer mooi uit. We slaagden er niet in om de route volledig af te maken. We moesten namelijk kiezen tussen frietjes en onze missie afwerken. De keuze was snel gemaakt.. 😊


29 september 2018

Zatedag negenentwintig september besloten we Jachtseizoen te spelen. Stiene en Margo mochten vijf minuten voor de rest vertrekken en vluchten. Vijf minuten na hun vertrek kregen we hun locatie te zien en mocht de rest vertrekken en op hun gaan ‘jagen’. Om de vijf minuten kreeg iedereen dan een nieuwe locatie doorgestuurd. Stiene en Margo pakten het heel slim aan door snel een andere straat in te slaan wanneer de locatie werd doorgegeven dan de rest om zo de anderen op het foute pad te zetten. Er werd over hekken geklommen, door bossen gelopen, heel Puurs werd afgestapt en sommigen vielen zelfs in de doorns tijdens de achtervolging. Na een uur zoeken, bleek toch dat Stiene en Margo sneller waren en konden ontsnappen! Knap gedaan, dametjes!!


6 oktober 2018

Eindelijk, het was dan zo ver: de doop, het moment waar iedereen naar uitkijkt!! Zonnig oktoberdagske, ideaal. Zowel de leidsters als onze fantastische leden waren super enthousiast! (hehe). Jullie ondergingen verschillende opdrachten, team tegen team, in het thema ‘grote spelen’: twister met sauzen en allemaal andere lekkernijen, baseball met badjes exotische mengsels, tienbal met een lever (was sowieso één van jullie favorieten), …  Nadat jullie al deze helse proeven doorstonden (en heel Puurs jullie ondertussen al kon ruiken), kwamen jullie één voor één de plechtige eedaflegging doen. “Ik, ……, beloof plechtig altijd te luisteren, elke zaterdag te komen in uniform, niemand uit te sluiten en steeds te lachen met de mopjes van de leidsters”. Nog een ranzig mengseltje achterover kappen en de zaak was afgehandeld. Jullie werden met succes echte Simmers. Well done, girls! We’re sooooo proud!!!


13 oktober 2018

Expeditie Waterson, de alomgekende overlevingswedstrijd , speelden we op het onbewoonde eiland genaamd ‘Vijverbos’. De Simmers stonden met z’n allen om ter langst op één been op een balk, de twee laatsten die overbleven kozen de ploegen. Zo was Charis de teamcapitain van team goud en Weets die van team wit. De twee sterke ploegen stonden, met bandana’s in hun haar, helemaal klaar om de strijd aan te gaan. Door de zomerse temperaturen, konden we niet anders dan tijdens de proeven de waterpistolen voor de laatste keer dit jaar nog eens boven halen. De ploeg die een proef verloren had, vertrok met opgeheven hoofd naar ‘De Eilandraad’. Daar mochten ze anoniem op één persoon uit hun groep stemmen. Na een spannende telling, met dramatische muziek en fakkels op de achtergrond, moest de strijder met de meeste stemmen zijn bandana inruilen voor eentje van de andere ploeg. Wat een spannende strijd!! You rocked it!!


20 oktober 2018

HELP OOH HELP! Meneer Banaan heeft een snijwonde opgelopen!! Meneer banaan werd uitgesloten door zijn vrienden omdat hij recht was, toen hij daar iets aan wou veranderen,  belandde hij in een blender met als gevolg een levensgevaarlijke snijwonde!! Julie moesten dus snel handelen. Nadat jullie de volledige waarheid achterhaald hadden, moesten we eerst jullie anatomische kennis een beetje opkrikken. Alles verliep vlot, tot het noodlot toesloeg, HARTSTILSTAND!!!  Drie dingen moesten gebeuren: hartmassage, AED’s zoeken en natuurlijk bellen naar 112. Oef oef, de banaan heeft het overleefd. Na het prachtige naaiwerk van Gloria, schilderkunsten van Line en het acteertalent van een paar onder jullie konden we de wonde hechten. Goed gedaan girls, de banaan is jullie eeuwig dankbaar!


27 oktober 2018

zevenentwintig oktober ligt wel heel dicht bij Halloween. Hier besloten we samen met de jongens van KSA gebruik van te maken. Hihi! We namen jullie meer naar Tekbroek voor een goeie, enge en voor sommigen niet-enge schriktocht! ;) Jullie kregen eerst een fragmentje uit de film ‘The nun’ te zien en daarna konden jullie vertrekken in een groepje met de ‘stoere’ jongens van KSA die soms banger waren dan jullie. Voor ons was het soms toch heel grappig om enkelen van jullie soms eens goed te laten verschieten en al die gezichtjes te zien.



          -----------------------------------


Copyright Nika Tersago

All Rights Reserved